Wat betekent de zogeheten 'regel van 3' voor de ouders?

Is een kindje dat twee uur per dag huilt, geen huilbaby? Twee uur huilen kan de ouders toch ook tot wanhoop drijven als zij hun kindje niet kunnen troosten!
Is een kindje dat veel huilt, maar redelijk te troosten is, geen huilbaby? Ook krijgen ouders hun kindje rustig, dag en nacht met een kindje op de arm lopen is zwaar! Lichamelijk en geestelijk.

Luister maar eens een paar minuten naar een huilende/krijsende baby. U voelt u al snel ongemakkelijk. Beeld u eens in wat ouders van een huilbaby doormaken.

Waar het ons inziens vooral om gaat is hoe ouders hun kind en het huilen van hun kind erváren. Hebben zij twijfels of onzekerheden? Kunnen deze weggenomen worden? Hoe? Zijn ze in staat adequaat in te spelen op de behoeften van hún kind? Zijn ze in staat om een nieuwe balans te vinden en te groeien in hun nieuwe rol? Ook al is het subjectief, wij gaan liever uit van de 'definitie' dat een baby overmatig huilt wanneer de ouders aangeven dat hun baby veel huilt.

Laten huilen?
Als een kind veel huilt en niet kan slapen, wordt maar al te vaak de tip: laat-hem-maar-huilen gegeven. Dit wordt door mensen gezegd die er geen verstand van hebben en geen besef hebben van het effect van huilen op de ouders. Een kind laten huilen gaat namelijk in tegen de ouderlijke instincten.

Hoe meer de grens tussen oververmoeidheid en overspannenheid gaat vervagen, hoe meer voor ouders toch de ‘laten doorhuilen-methode’ in beeld komt. Eigenlijk zijn het wanhoopsacties omdat ouders zich van nature verzetten tegen maatregelen als laten huilen omdat deze in werkelijkheid volledig tegen hun gevoel indruisen. Met ‘lukraak’ laten huilen wordt het verdriet en de frustratie veelal alleen maar groter.

Daarom is het zo belangrijk dat ouders ten eerste het huilen accepteren. En er vervolgens mee leren omgaan. Het leren omgaan met het huilen begint met het 'in kaart brengen' van het huilpatroon. Dit kan met behulp van een dagboek. Dit dagboek geeft ouders en begeleiders inzicht en aanknopingspunten om het probleem aan te kunnen pakken. Voorbeeld van een dagboek.

Het gehuil van een kind roept bij zijn ouders sterke emoties op, vooral bij de moeder. Signalen van honger of verdriet die een baby laat zien, brengen bij de moeder een biologische reactie op gang: er komt melk. De moeder voelt bovendien de aandrang haar baby te pakken en te laten drinken, een volkomen natuurlijke reactie. Huilen is een doordringend geluid en dat is nu net ook de bedoeling. Een pasgeboren baby is namelijk volkomen afhankelijk van zijn ouders. Het huilen is een overlevingsmechanisme. Het zou niet best zijn voor het kind als er niemand op zijn gehuil zou reageren. Eigenlijk is huilen een zogenaamd 'laat' signaal. Omdat de lichaamstaal voorafgaand aan het huilen niet begrepen of niet gezien wordt, gaat een baby instinctief over in alarmgedrag. Huilen is bij een jonge baby een letterlijke schreeuw om hulp.

Door de combinatie inzicht, het verminderen van de draaglast en het vergroten van de draagkracht krijgen ouders weer vat op hun situatie en kunnen ze stapje voor stapje werken aan hun zelfvertrouwen en vertrouwen in hun baby.

Postpartum depressie
Een probleem dat op de loer ligt als u een baby heeft gekregen, is een postpartum depressie. Letterlijk betekent post partum 'na de bevalling'. Vroeger sprak met van een post natale depressie, maar nataal betekent 'geboorte' en slaat dus op de baby. Een PPD treed echter niet alleen op na een bevalling, maar kan ook ontstaan na een miskraam, abortus of zelfs na een adoptie. Een PPD heeft dezelfde verschijnselen als een 'gewone' depressie, maar onderscheid zich door het moment waarop het ontwikkelt.

Ongeveer 10% van de moeders krijgt te maken met een meer of mindere vorm van PPD. Ook vaders kunnen door stress en oververmoeidheid een depressie ontwikkelen.

Vaak wordt een PPD veroorzaakt door een combinatie van lichamelijke en psychische factoren. Belangrijk is dat er eerst wordt uitgezocht of er sprake is van een lichamelijke oorzaak bijvoorbeeld door het niet goed functioneren van uw schildklier waardoor uw hormoonhuishouding verstoord is geraakt. Ook een vitamine onderzoek en bloedsuikeronderzoek kan een lichamelijke oorzaak aan het licht brengen.

De behandeling van een PPD is natuurlijk afhankelijk van de oorzaak. Ligt er een psychisch probleem aan de PPD ten grondslag, dan ligt het voor de hand dit met gesprekken eventueel gecombineerd met medicatie te behandelen.

De eerste stap naar genezing is erkennen dat u een PPD heeft. Hoe eerder hoe beter. Toch ontkennen veel vrouwen het lange tijd en komen daardoor (met het hele gezin) al snel in een vicieuze cirkel terecht. In onze maatschappij is een depressie een niet-begrepen ziekte. Zeker als u een gezonde baby heeft gekregen zult u het gevoel hebben niet te mogen klagen.

Op medicinfo.nl staat een PPD zelftest, een checklist om na te gaan of u een PPD zou kunnen hebben.

Veel nuttige informatie (o.a. over behandelingen van PPD en informatie voor de partner) kunt u lezen op babyopkomst.nl, site van verloskundige Sandra Vuik.

Van de Stichting Selene, die in het verleden brochures over PPD uitgaf en zelfhulpgroepen organiseerde, konden wij op internet helaas geen informatie meer terugvinden.